HomeOnderzoekHart & bloedvaten

Medicijnen en een verandering van levensstijl helpen om een verdere verslechtering van de hartfunctie te voorkomen bij patiënten die lijden aan hartfalen. Uiteindelijk kan alleen daadwerkelijke reparatie van het hartweefsel de hartfunctie ook echt herstellen. Biomaterialen kunnen bijdragen om dit te bereiken.

  

In Nederland lijden ongeveer een miljoen mensen aan hart- en vaatziekten. Denk hierbij aan aandoeningen zoals hartfalen, vaatvernauwing of juist een lokale abnormale vaatverwijding (aneurysma), beroerte en aangeboren hartafwijkingen.
Alleen al het aantal patiënten met hartfalen bedraagt bijna 200.000. Deze aandoening heeft een enorme impact op het dagelijkse leven van de patiënt. Het litteken weefsel dat zich op de hartspier vormt na een hartinfarct vermindert de pompcapaciteit van het hart. Dit proces is onomkeerbaar. Hoewel de verbeterde gezondheidszorg ertoe geleid heeft dat steeds meer mensen een hartinfarct overleven, worden de chronische problemen na een hartinfarct vaak sterk onderschat.

Een paar jaar geleden dacht men de oplossing gevonden te hebben in stamcel therapie. Echter, tot nog toe heeft het onderzoek naar deze behandelmethode nog weinig concrete resultaten opgeleverd. Het eenvoudigweg injecteren van stamcellen in het hart werkt niet.
In combinatie met biomaterialen die de innesteling en daarmee de overlevingskans van de stamcellen in het hart kunnen bevorderen, kan deze aanpak wel succesvol maken. Dit is de doelstelling die door een aantal van de BMM projecten aangepakt wordt.

De Hartstichting is betrokken bij de financiering van een aantal van de hart-, en vaten projecten van BMM. Voor de Hartstichting is het uiteindelijke doel dat de patiënt kan profiteren van de resultaten die uit de BMM projecten komen. Het is daarom belangrijk verder vooruit te kijken dan slechts de 4 à 5 jarige projectduur. Na deze periode mag het preklinisch onderzoek dan misschien wel afgerond zijn, het testen en bevestigen van de werkzaamheid bij patiënten dient dan nog te gebeuren. Dit zal nog een aantal jaren in beslag nemen voordat het resultaat daadwerkelijk toepasbaar is in de kliniek.